دیروز زاد روز ه.الف.سایه بود بهانه کردمش تاپس از مدتها تارنگارم را به روز کنم این شعرگونه پیشکش است به او که حافظ را به یاری او از نو شناختم و از دید من سرآمد غزلسرایان زنده است.

غزل شو وترانه شو،   سرود جاودانه شو

غزلخدای شهرشعربه شعر من بهانه شو

چرا چنین شکسته ای؟نگو،نگو که خسته ای

دلم گرفته زین قفس،تو هق هق شبانه شو

به گالیا به جنگلت ، به شعر خفته در سرت

بخوان به نام میهنت به ساحلش کرانه شو

شکست قلب واژه ها،سکوت گشت رهنما

شکن سکوت واژه راتو خشم این زمانه شو

به سرزمین ماه و مهر هزار در گشوده ای

بمان هزار سال وباز بر این در آستانه شو

قسم به دیده ی پرآب،بمان در اوج شعر ناب

اگر غزلخدا شدی چو   سایه جاودانه  شو

 

                                                                                  زمستان۶ ۸